فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٣٤ - آيه چهارم

شاهد گفتار ما در آيه، جمله (يكتم ايمانه) است، و اين، حاكى از آن است كه اين فرد، در حالى كه در دل، ايمان كامل به خدا و رسالت موسى داشت، ولى در ظاهر با آنها همكارى مى كرد تا بتواند در سايه اين سپر، حقايقى را براى آنان در لباس بى طرفى، القا كند، هرگاه شما آيات مربوط به مؤمن آل فرعون را كه از آيه ٢٨ سوره غافر شروع مى شود، و در آيه ٤٤ پايان مى پذيرد، مطالعه كنيد، از آثار سازنده تقيه كاملاً آگاه مى شويد. او در سايه تقيه، توانست موساى پيامبر(عليه السلام)را از چنگال آنان برهاند، زيرا آنگاه كه شوراى امنيتى دربار فرعون تصميم به قتل او گرفت، او فوراً موسى را آگاه كرد و چنين گفت:

(قالَ يا مُوسى إِنّ المَلأَ يأتَمِرُونَ بِكَ لِيَقْتُلُوكَ فَاخْرُجْ إِنّى لَكَ مِنَ الناصِحِينَ).[١]

«گفت: اى موسى سران قوم براى كشتن تو به مشورت نشسته اند،فوراً شهر را ترك كن من از خيرخواهان تو هستم».

شگفت اينجاست كه موسى از راستگويى اين مرد آگاه بود و فوراً منطقه را ترك كرد و به مدين رفت.

آيه چهارم

(وإذِ اعْتَزَلتُمُوهُمْ وَما يَعْبُدُونَ إلاّ اللهَ فاؤْوُا إلَى الكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُكُم مِنْ رَحْمَتِهِ وَيُهَيّئْ لَكُمْ مِنْ أَمْرِكُمْ مِرْفَقاً).[٢]

«به آنها گفتيم: هنگامى كه از آنان و آنچه كه جز خدا مى پرستند